Budownictwo mieszkaniowe w Polsce funkcjonuje niedostatecznie szybko. Brak jest odpowiedniej ilości mieszkań, a kupno tych, które już są, stanowi na lata bardzo duże obciążenie dla przeciętnego obywatela. Problem ten zwiększy się w przeciągu kilkunastu lat, ponieważ postępuje zużycie obecnych zasobów mieszkaniowych w Polsce. Jest wiele przyczyn tego, że budownictwo mieszkaniowe w Polsce rozwija się za wolno: 1. Obecne zasoby budowlane w Polsce pochodzą w większości z lat 1960-1980, a budownictwo tamtego okresu miało fatalną jakość. Ich obecny stan jest fatalny i będzie pogarszał się z każdym rokiem do tego stopnia, że w przeciągu kilkunastu lat zwyczajnie pojawi się groźba rozpadania się tych budynków. 2.
Anachroniczny system zarządzania blokowiskami. Zajmują się tym podmioty państwowe, samorządowe lub tzw. spółdzielnie mieszkaniowe. Po reformie ustroju należało zreformować budownictwo mieszkaniowe organizacyjnie : rozwiązać spółdzielnie i znaleźć nowych właścicieli, jednak nie uczyniono tego. Spółdzielnie prezentują cały wachlarz powszechnie znanych, jeszcze peerelowskich zwyczajów. Zarządzają osiedlami, ale –charakteryzując się charakterystyczną dla dawnego ustroju organizacyjną indolencją i opieszałością- nie dbają należycie o utrzymanie bloków w dobrym stanie.
Copyright @ 2010 Budownictwo